Συνθέτης Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Ρίξε μια ζαριά καλή

Ρίξε μια ζαριά καλή

Στίχοι:
Μουσική:

Ρίξε μια ζαριά καλή
και για μένα βρε ζωή
φέρε και καμιά εξάρες
φτάνουν πια ντόρτια και δυάρες
...
Ρίξε μια ζαριά καλή στίχοι (συνέχεια) »

Μια γυναίκα φεύγει

Μια γυναίκα φεύγει

Στίχοι:
Μουσική:

Μαραμένα μες στο βάζο τα λουλούδια
πικραμένα μες στο κάδρο αγγελούδια
δίπλα η βρύση με ρυθμό στάζει φριχτό
τρίζει η πόρτα και το σπίτι ανοικτό

...
Μια γυναίκα φεύγει στίχοι (συνέχεια) »

Στου Μπελαμή το ουζερί

Στου Μπελαμή το ουζερί

Στίχοι:
Μουσική:

Στου Μπελαμή το ουζερί
τα ούζα έπινες σερί
το παλικάρι το χλωμό
το πικραμένο

...
Στου Μπελαμή το ουζερί στίχοι (συνέχεια) »

Επίσημη αγαπημένη

Επίσημη αγαπημένη

Στίχοι:
Μουσική:

Ξύπνησα νύχτα και μες στην σκέψη μου άναψαν φώτα
ήρθες εσύ έτσι απροσκάλεστη στο νου την πόρτα
Μες στην καρδιά μου σε καλοδέχτηκα αγαπημένη
μεγάλη επίσημη που τόσα χρόνια ήσουν χαμένη

...
Επίσημη αγαπημένη στίχοι (συνέχεια) »

Το καντήλι τρεμοσβήνει

Το καντήλι τρεμοσβήνει

Στίχοι:
Μουσική:

Το καντήλι τρεμοσβήνει
σε μια κάμαρα φτωχή
και μια μάνα σιγολιώνει
στο κρεβάτι μοναχή

...
Το καντήλι τρεμοσβήνει στίχοι (συνέχεια) »

Το μεσημέρι καίει το μέτωπο σου

Το μεσημέρι καίει το μέτωπο σου

Στίχοι:
Μουσική:

Μεγάλο της ζωής μας το ταξίδι,
μας κούρασε κι όμως προχωράμε
χαμένοι κι δυο απ\’ το παιχνίδι
στο ίδιο όνειρο πια δεν χωράμε

...
Το μεσημέρι καίει το μέτωπο σου στίχοι (συνέχεια) »

Το θύμα ο Νικολός

Το θύμα ο Νικολός

Στίχοι:
Μουσική:

Με φωνάζαν θαλασσόλυκο Νικόλα
γιατί ήμουν στις φουρτούνες μες στα όλα
γιατί είχα μια λεβέντικη καρδιά
που την χάρισα μια νύχτα στον Περαία
...
Το θύμα ο Νικολός στίχοι (συνέχεια) »

Του βοτανικού ο μάγκας

Του βοτανικού ο μάγκας

Στίχοι:
Μουσική:

Του βοτανικού ο μάγκας
πέθανε την Κυριακή
και τον κλάψαν οι κοπέλες
κι όλοι φίλοι οι καρδιακοί

...
Του βοτανικού ο μάγκας στίχοι (συνέχεια) »

Ο έρωτας γεννήθηκε για δύο

Ο έρωτας γεννήθηκε για δύο

Στίχοι:
Μουσική:

Ο έρωτας γεννήθηκε για δύο
κι ο τρίτος δεν χωράει μες στους δυο
Γι’ αυτό απ’ την ζωή σου εγώ θα φύγω
ο τρίτος φέρνει πάντα χωρισμό

...
Ο έρωτας γεννήθηκε για δύο στίχοι (συνέχεια) »