Πώς να προλάβω
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Χάρης Καλαμπακάκης |
Πώς να προλάβω, έλα πες το μου κι εσύ
το σπίτι, τα παιδιά, την οικοδομή
τη σύζυγο, τα ψώνια, το σκυλί
τους φίλους μου και τη γυμναστική.
ένας στίχος, χίλια συναισθήματα...
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Χάρης Καλαμπακάκης |
Πώς να προλάβω, έλα πες το μου κι εσύ
το σπίτι, τα παιδιά, την οικοδομή
τη σύζυγο, τα ψώνια, το σκυλί
τους φίλους μου και τη γυμναστική.
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Χάρης Καλαμπακάκης |
“Πού είν’ πόλεμος για να πουλήσουμε
κι όπου δε γίνεται, να τον κηρύξουμε.
Τα όπλα μας φέρνουν χρήμα κι ισχύ,
τι κι αν σκοτώνονται κάποιοι φτωχοί”.
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Χάρης Καλαμπακάκης |
Αυτή η βροχή που μέσα μ΄ έχει κλείσει
τη μοναξιά μου λες και πάει να σβήσει,
να μου ξεπλύνει κάθε δάκρυ αλμυρό
και να ποτίσει την καρδιά μου που πονώ.
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Χάρης Καλαμπακάκης |
Μαύρο το δάκρυ κι η ώρα νάτη,
δεν έχει τώρα διαφυγή.
Τρέχουνε όλα, τα περιθώρια
στενέψαν φίλε σε μια στιγμή.
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Γιώργος Αραπάκης |
Θα αναζητήσω συντροφιά, το βράδυ κρύο.
Θα πορευτώ ως το πρωί, να ξεχαστώ
Με το τσιγάρο θα θολώσω το τοπίο.
Απ’ τις σκιές του πανικού μου να κρυφτώ.
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Κωνσταντία Κατσιάμπα |
Εγώ μιλώ για σένα
κι εσύ με πολεμάς.
Πια τα δικά μου γίνανε ξένα
Τους όρκους σου ξεχνάς
...
Συνέχεια φεύγεις στίχοι (συνέχεια) »
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Κωνσταντία Κατσιάμπα |
Κρύο στην προκυμαία, το πλοίο έχει σαλπάρει.
Για ταξίδι πάλι κίνησε μακρύ.
Κάηκα στον ήλιο, πλάγιασα στη λάσπη.
Ξέμεινα εδώ πέρα, σε μια ξένη γη.
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Θανάσης Παπαβασιλείου |
Ό,τι ένιωσα το έκρυψα καλά
και σε πρόδωσα για μέρη μακρινά.
Όνειρα που με παιδεύουν,
που το άπιαστο γυρεύουν
...
Στιγμές ποτισμένες με φιλιά στίχοι (συνέχεια) »
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Μάριος Καπνιάς |
Για ένα μόνο σ’ αγαπώ σου
και για ένα σου φιλί
γύρισα τον κόσμο όλο,
δύση και ανατολή.
Στίχοι: | Γιώτα Γερογιώργη |
Μουσική: | Κωνσταντία Κατσιάμπα |
Δεν έχω λόγια, μου στερέψαν,
κι ας είμαι εδώ, τόσο μακριά.
Τώρα τους γείτονες σκοτώνουν
κι αύριο για όλα θα ‘ναι αργά.