Φθινόπωρο - Ενδελέχεια

Στίχοι: Φθινόπωρο - Ενδελέχεια

Τραγούδι: Φθινόπωρο

Στίχοι:
Μουσική:
Ερμηνευτές:

Στίχοι: Φθινόπωρο - Ενδελέχεια

Στίχοι - Lyrics

Βαθιά οργώνει τούτη η θέα την καρδιά,
πλατεία αδειανή, στέγη που στάζει.
Σκυφτή και μόνη να βολτάρει η ερημιά,
την άχνα της στα τζάμια δοκιμάζει.

Θα 'ρθει ξανά φθινόπωρο
με τη βροχή στα χέρια.
Θα 'ρθει σαν βάψει ο ουρανός
και σαν χαθούν τ' αστέρια.

Θα 'ρθει ξανά φθινόπωρο
κι η μέρα θα 'ναι λίγη.
Θα έρθει μες στην αστραπή
και σιωπηλά θα φύγει.

Θαρρείς και κρύβει μες στα δόντια του ο καιρός
μια φράση τρομαγμένη σαν ελάφι.
Ποιο δέντρο σκίζει του θανάτου ο κεραυνός,
ποια πέτρα της αγάπης το ξυράφι.

Αν παρατηρήσετε κάποιο λάθος στους στίχους, παρακαλούμε να μας ειδοποιήσετε επιλέγοντας το λανθασμένο κείμενο και έπειτα πατήστε Ctrl+Enter.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αναφορά ορθογραφικού λάθους

Το ακόλουθο κείμενο θα αποσταλεί στους αρθρογράφους μας: