Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΗΛΙΟΣ

Στίχοι: Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΗΛΙΟΣ

Στίχοι:
Μουσική:
Ερμηνευτές:

Πετούνε τα κοράκια, πάλι στον ουρανό,
ντυμένα είναι τούτα, λευκά, σα περιστέρια,
το κρώξιμο ακούγεται σαν λύπη, στο χαμό,
τα όμορφα φτερά τους, του Ευρύνομου τα χέρια.

Ψηλά στον ουρανό, ο ματωμένος ήλιος,
οσμή θανάτου απλώθηκε, οσμή αρρωστημένη,
φωλιά κοράκων γέμισε με κίβδηλο θυμό,
αναρωτιέμαι ετούτη η γη, από τι 'ναι "μολυσμένη"

Με πόνο, με συμπόνια, μιλούν με σπαραγμούς,
της πλάνης πέπλο άπλωσαν πάνω σ\' αποκαΐδια,
μα κάλπικα τα δάκρυα, πάνω στους σκελετούς,
που άφησε η λαίλαπα, μαυρίλα και ασχήμια

Ψηλά στον ουρανό, ο ματωμένος ήλιος,
οσμή θανάτου απλώθηκε, οσμή αρρωστημένη,
φωλιά κοράκων γέμισε με κίβδηλο θυμό,
αναρωτιέμαι ετούτη η γη, από τι 'ναι "μολυσμένη"

Αν παρατηρήσετε κάποιο λάθος στους στίχους, παρακαλούμε να μας ειδοποιήσετε επιλέγοντας το λανθασμένο κείμενο και έπειτα πατήστε Ctrl+Enter.

Αναφορά ορθογραφικού λάθους

Το ακόλουθο κείμενο θα αποσταλεί στους αρθρογράφους μας: