Πλατεία Ναυαρίνου - Στάθης Δρογώσης & Νατάσσα Μποφίλιου

Στίχοι: Πλατεία Ναυαρίνου - Στάθης Δρογώσης & Νατάσσα Μποφίλιου

Τραγούδι: Πλατεία Ναυαρίνου

Στίχοι:
Μουσική:
Ερμηνευτές:,

Στίχοι: Πλατεία Ναυαρίνου - Στάθης Δρογώσης & Νατάσσα Μποφίλιου

Στίχοι - Lyrics

Απόγευμα, πλατεία Ναυαρίνου
με τίναξε το ρεύμα όλου εκείνου
που φτάνει από διάφορα κανάλια
σε μία συνεννόηση νηφάλια.

Τα γένια σου ήταν έξι ημερών,
εγώ ήμουν πάλι δώδεκα χρονών,
κοιτάζαμε τους σκύλους τους μεγάλους
και νιώθαμε το ίδιο με τους άλλους:
Γαλήνη.

Κι όπως σωπαίναμε, έτσι, κατά λάθος,
σου χύθηκε ο καφές που χα στην άκρη.
Και από το κατακάθι κι απ’ το βάθος
ξεφύτρωσε ανοιξιάτικο ένα δάκρυ
σαν μνήμη,

Για λίγο στην πλατεία Ναυαρίνου
με πήραν τα φτερά του γλάρου εκείνου
που κλέβει τις στιγμές, τις φυγαδεύει
και πιστεύει.

Πλατεία απ' τους περίοικους φτιαγμένη
χωρίς σχεδιαγράμματα ή μελέτες
μα όλοι απ' το απόγευμα νωρίς
χτυπάν το νούμερό τους και θα δεις,
τελειώνουν τα ψωμιά των αρμοδίων
εκεί που υπάρχει η αγάπη του πλησίον
μας κάνει.

Και ήσουν πλησιέστερα απ' όλους
του ενήλικου παιδιού η συμμετρία.
Στα Εξάρχεια ανάμεσα στους πόλους
για μια στιγμή κρατάμε ισορροπία
και φτάνει.

Αν παρατηρήσετε κάποιο λάθος στους στίχους, παρακαλούμε να μας ειδοποιήσετε επιλέγοντας το λανθασμένο κείμενο και έπειτα πατήστε Ctrl+Enter.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αναφορά ορθογραφικού λάθους

Το ακόλουθο κείμενο θα αποσταλεί στους αρθρογράφους μας: