Ερμηνευτής/τρια Αντώνης Καλογιάννης

Αντώνης Καλογιάννης
Τελευταία ενημέρωση: 18 Μαΐου 2018

Αντώνης Καλογιάννης – Βιογραφία

Ο Αντώνης Καλογιάννης είναι Έλληνας σύγχρονος τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1940 στην Καισαριανή.

Θεοδωρακικός, αλλά κι ερωτικός τραγουδιστής ο Αντώνης Καλογιάννης, έκανε καριέρα και με τις δυο ισχυρές αυτές ερμηνευτικές πλευρές του, που βρήκαν την κοινή συνισταμένη τους στην, πλούσια σε ηχοχρώματα, φωνή του, όπου τραγούδησε τον αγώνα αλλά και τον έρωτα.

Ανέβηκε για πρώτη φορά στο πάλκο το 1966. Την ίδια χρονιά τον ανακάλυψε ο Μίκης Θεοδωράκης και δίνει τις πρώτες του συναυλίας στην τότε Σοβιετική Ένωση και κατόπιν στην Ελλάδα. Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών του 1967 φεύγει στο εξωτερικό με την Μαρία Φαραντούρη και δημιουργώντας μια λαϊκή ορχήστρα, ξεκινούν συναυλίες με καθαρά πολιτικό χαρακτήρα, συμβάλλοντας έτσι στον αγώνα κατά της Χούντας.

Το 1970 αποφυλακίζεται ο Μίκης Θεοδωράκης και μαζί του θα δώσουν περισσότερες από 500 συναυλίες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, κάνοντας γνωστή την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τότε στη χώρα μας. Το 1972 ο Αντώνης Καλογιάννης επιστρέφει στην Ελλάδα και τραγουδά σε αρκετές μπουάτ στην Πλάκα. Έχει συνεργαστεί με τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες (Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο, Δήμο Μούτση, Μίμη Πλέσσα, Σταύρο Κουγιουμτζή, Ηλία Ανδριόπουλο, Μάριο Τόκα κ.α.) και ποιητές στιχουργούς (Γιάννης Ρίτσο, Γιώργο Σεφέρη, Μανώλη Αναγνωστάκη, Τ. Λειβαδίτη, Δ. Χριστοδούλου, Λευτέρη Παπαδόπουλο κ.α.), ενώ έχει βρεθεί είτε σε συναυλίες, είτε σε κέντρα με τα μεγαλύτερα ονόματα του τραγουδιού.

Ξεχωριστές στιγμές στην καριέρα του είναι η ηχογράφηση του «Πνευματικού Εμβατηρίου» του Άγγελου Σικελιανού και το «Κατάσταση Πολιορκίας» το 1970, μαζί με την Μαρία Φαραντούρη, καθώς και του «Ήλιος και Χρόνος / Επιφάνεια Αβέρωφ» το 1975.


Ίσως φταίνε τα φεγγάρια - Ελένη Βιτάλη 0

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια - Ελένη Βιτάλη

Ερμηνευτές: , , , , ,
Στίχοι:
Μουσική:


Μες στο φτηνό ξενοδοχείο και στα σεντόνια των πολλών
μες σε καθρέφτες δίχως μνήμη θα ξεκινήσουμε, λοιπόν
Γλιστρούν τα όνειρα στον ύπνο, όπως τα τρένα στο σταθμό
και στην ανάσα σου γυρεύω κάποιο αρχαίο σκηνικό

...

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια στίχοι (συνέχεια) »